Persoonlijke tegenslag schipper vertraagde oplevering Synergy

Persoonlijke tegenslag schipper vertraagde oplevering Synergy

Door TessaHeerschop

De tanker Synergy is met vertraging in de vaart gekomen na een periode van persoonlijke tegenslagen voor schipper Gijsbert van Duijn (54 jaar). Twee jaar geleden bestelde hij het nieuwbouwschip, maar vorig jaar februari bleek zijn 14-jarige zoon Ruben een tumor te hebben. ‘Bij Mercurius waren de bouwplannen al klaar, maar ze snapten volkomen dat ik het even rustig aan wilde doen vanwege mijn zoon. Het is een fijne scheepvaartgroep, ze zijn echt sociaal.’

Van Duijn komt uit Katwijk en een deel van zijn familie zat in de visserij. Zelf kwam hij in 1972 met de scheepvaart in aanraking en werkte tot 1987 als machinist. Daarna ging hij aan de wal als monteur. ‘Het water bleef trekken. Een kameraad had schepen varen en vroeg of ik een keertje meeging. Toen besloot ik toch weer over te stappen.' Zeven jaar geleden ging hij de binnenvaart in, zijn vrouw bleef aan de wal bij zijn twee dochters (nu 24 en 22 jaar) en later zoon Ruben. ‘Mijn zoon wilde ook gaan varen, het liefst later op de Synergy, maar door de tumor is hij blind geworden. Een mens maakt plannen voor het leven, maar soms pakt het anders uit. We geloven in God en hopen op een wonder.' De doktoren zijn voorzichtig en zeggen dat het moeilijk is in te schatten of Ruben ooit weer zal zien. Na operaties en zes weken bestraling is de tumor ter grootte van een ei wel weg.

Oponthoud

Omdat de kiel van de Synergy vorig jaar januari al was gelegd op de werf van Mercurius in Servië, kon de afbouw niet te lang worden uitgesteld. In mei werd de bouw hervat en in augustus ging Van Duijn naar Servië om de afbouw te begeleiden. Tweede kerstdag begon hij met zijn chemicaliëntanker de tocht naar Nederland, die minder voorspoedig ging dan gehoopt. ‘We hadden vier weken oponthoud door ijs op de Donau en het hoge water op de Main. Daardoor kwamen we pas in februari aan in Nederland.'

Vernieling
Het schip lag in februari bij Den Breejen in Hardinxveld toen Ruben een weekendje kwam slapen. Een rustig weekendje aan boord van het nieuwe schip, werd bruut verstoord. ‘Om 1 uur 's nachts hoorde we klappen en geschreeuw. Een dronken Hongaar was de stuurhut in elkaar aan het rammen. Hij probeerde de woning in te komen, maar dat lukte gelukkig niet. Dertig meter verder stond de auto, ik keek door de gordijnen en zag hoe mijn auto total loss werd geslagen. Ik heb lang gespaard voor die wagen. Ik heb direct de politie gebeld, maar die lieten de vandaal binnen 24 uur weer gaan. Hij moet nog voor de rechter komen, maar hij zal me vast niet terugbetalen.'

Positief
Vorige week heeft het schip haar eerste officiële reis gedaan. ‘Het schip bevalt super, het is echt een mooi schip', zegt Van Duijn trots. Hij is niet bang voor de crisis. ‘De binnenvaart is nog steeds een heel mooi vak met fantastisch materiaal. We voldoen met dit nieuwe schip aan alle milieu-eisen en kunnen goed concurreren met het wegverkeer. Ik ben waakzaam als ondernemer, maar denk wel winstgevend te varen de komende jaren.'

Omdat Van Duijn nog in de opstartfase zit met zijn nieuwe schip, is hij vaak aan boord. ‘Het is moeilijk dat ik mijn zoon nu weinig zie.' In principe wil hij week op, week af gaan varen. Hij heeft twee matrozen, twee kapiteins en een kapitein in opleiding in dienst. ‘Gelukkig heb ik een goede bemanning. We zetten nu de schouders eronder en kunnen hopelijk later de vruchten ervan plukken en meer thuis zijn. Volgende week gaat Ruben voor het eerst naar school in Rotterdam om braille te leren en vijf weken terug is mijn eerste kleindochter geboren. Ik zie de toekomst positief tegemoet.' 

Artikel gepubliceerd op Schuttevaer.nl

IJveer X na 25 jaar terug in Amsterdam

IJveer X na 25 jaar terug in Amsterdam

Door Tessa Heerschop

 

Ondernemer Imre Leenhouts is niet bang risico te nemen. Ondanks de slechte winter voor partyschepen, waardoor hij bijna failliet ging en ‘op een houtje moest bijten’, heeft hij onlangs de oude IJveer X (1923) gekocht. ‘Ik kreeg een mailtje van een vriend met als onderwerp “Bootje voor het nieuwe jaar?” met een advertentie op Marktplaats van de oude veerboot. Ik was meteen verkocht en besloot het schip met behulp van twee investeerders te kopen.’ Hoeveel hij heeft betaald voor het in armoedige staat verkerende schip wil hij niet vertellen, maar ‘je kunt er bij lange na geen huis van kopen’.

Leenhouts stond in september in Weekblad Schuttevaer met zijn net nieuw gekochte partyboot Sailboa. Hij zag de toekomst rooskleurig in, met voldoende vaarten om de bank tevreden te houden. Maar toen begon de winter. ‘In oktober stortte de markt volledig in, in november lag er ijs en kreeg ik geen opdrachten meer. Ik had ook geen reserves. Ik ben toen weer als freelancer gaan varen op andere schepen, maar daar was weinig werk. Het was niet zo'n mooi jaar. Gelukkig komen de opdrachten met aanbetaling nu weer binnen. Vanaf 19 april vaart de Sailboa weer.'

• Slechte winter achter de rug, maar toch een nieuw schip kopen

Geen goed moment om een nieuw schip te kopen zou je denken. ‘In de winter is er nauwelijks werk, maar in de zomer kan de IJveer X als veerboot naar Pampus gaan varen en partijen voor kleinere groepen aan. De Sailboa, die nu de veerdienst vaart, kan dan als partyschip varen. Ik ga zelf bijna niet meer varen, want ik heb teveel bureauwerk inmiddels, maar ik ken genoeg schippers die voor me willen freelancen, onder andere gepensioneerde schippers vinden het leuk werk', zegt Imre.

Nieuwendammer
De IJveer X is een zogenoemd Nieuwendammerbootje. Er werden acht van dit soort scheepjes gebouwd, nummer 7 t/m 14. Twee (de 11 en 13) varen nog op het IJ, sommige doen dienst als woonboot, eentje is gesloopt en een ligt te koop. De IJveer X werd gebruikt als veerdienst op het IJ in de jaren ‘30. In de Tweede Wereldoorlog werd ze door de Duitsers geconfisceerd en ging ze in Hamburg pendelen. Na de oorlog deed ze onder meer dienst als partyboot, sportvissersvaartuig en pontje onder verschillende namen, waaronder Karin 1.

• ‘Mooi schip voor veerdienst Pampus'

Het schip lag 25 jaar lang in Zeeland, waarbij ze de laatste twee jaar ongebruikt aan de kant lag. Iemand kocht het schip voor de ligplaats en bood het tegen bodemprijs aan op Marktplaats. Imre voer het schip 26 en 27 februari terug naar Amsterdam. ‘Het was een mooi moment om de IJveer na 25 jaar Amsterdamse wateren binnen te varen. Alsof ze weer thuiskwam.' Het schip is nog niet gekeurd door de scheepvaartinspectie en de verzekering. Het vorige vlakrapport dateert uit 2009, maar na de tocht denkt Imre dat er op de werf geen grote problemen aan het licht komen. ‘Ze vaart prima met 9 knopen per uur. 

 Het hout is aan de binnenkant wel rot, maar de motor en het vlak zijn nog prima.'

Toch moet er aardig wat aan gebeuren. Leenhouts denkt dat hij twee maanden lang, waarvan een week op de werf, voor 50.000 euro moet renoveren. ‘Het schip was aan de binnenkant zeiknat. Er zat een opzetvloer over de originele houten vloer. In die oude vloer zaten ventilatieroosters, maar dat had met die opzetvloer weinig zin. Ik heb nu een condensdroger en een kachel 24 uur per dag aan. Hopelijk gaat het vocht dan uit het hout.'

Hij hoopt dat het schip in aanmerking komt voor de status cultureel erfgoed, waardoor hij geld uit het restauratiefonds kan krijgen. ‘Ik wil het schip in originele staat terugbrengen met de originele kleuren en betimmering, maar dat is lastig, want uit de jaren ‘30 bestaan alleen zwart-witfoto's. Laatst kwam er een man langs die vertelde dat zijn vader schipper op deze boot is geweest. Hij woont hier in de buurt. Ik ga binnenkort bij hem langs en hoop dan meer over het schip te horen.'

Terugverdientijd
Leenhouts gaat er voorlopig vanuit dat hij over twee maanden met het schip op het IJ kan varen. Het schip heeft vaargebied zone 2-certificaten, wat aantrekkelijk is voor de ondernemer. ‘Als ik het schip zonder dergelijke certificaten opnieuw in de vaart zou brengen, moet ze aan heel andere eisen voldoen.' Hij is niet bang dat het schip de investering niet terugverdient. ‘Het duurt als startende ondernemer een aantal jaren voordat je jezelf kunt bedruipen. Maar ik denk echt dat er voldoende tochten komen dit jaar, de feestmarkt groeit.' 

Artikel gepubliceerd op http://www.schuttevaer.nl/nieuws/chartervaart/nid15523-ijveer-x-na-25-jaar-terug-in-amsterdam.html

 

Veel zonen op Sleepbootdagen Vianen

Veel zonen op Sleepbootdagen Vianen

Door Tessa Heerschop

Meer dan 100.000 bezoekers bezochten dit jaar de Sleepbootdagen in Vianen. Tijdens het prachtige Hemelvaartsweekend vertoonden meer dan 180 sleepboten zich rond het Sluiseiland. Opviel dat veel vaders hun zoon hadden meegenomen.

 ‘Een sleepboot is een stoer schip', zegt Jaap Bakker, de voorzitter van de Vereniging De MotorSleepboot (VDMS), die samen met Stichting Nationale Sleepbootdagen Vianen de dagen organiseert. Bakker werd geboren op een binnenvaartschip en was tot zijn zesde aan boord. ‘Ik ben met het water verbonden.' Die liefde heeft hij doorgegeven aan zijn zoon Tim (26), die binnenvaartschipper is en als hobby een opduwertje heeft.

‘Je begint meestal met een klein scheepje en van lief en lee wordt dat groter', zegt Bakker die zelf de Saenstroom Senior bezit. De sleepboot uit 1919 heeft een goed leven bij de voorzitter. ‘Dit is mijn derde sleepboot, want na een paar jaar restaureren gaat het toch weer kriebelen en wil je een nieuw schip. Bij deze boot heb ik een nieuwe opbouw getimmerd. Je moet zelf veel doen en dan nog is het duur, maar dat zijn wel meer hobby's. Dit schip is met pensioen en heeft karakter, ze verdient het om vertroeteld te worden.'

• Sleepbootdagen Vianen met meer dan 100.000 bezoekers

Tijdens het gesprek gaat de telefoon, de organisatie zoekt sleepboten om met passagiers te varen. Zoon Tim springt op, hij wil wel varen. Alleen, dan moet hij wel een schip regelen, want de Saenstroom Senior ligt ingesloten tussen andere schepen. Na wat overleg met de buren, mag Tim hun sleepboot besturen en vaart hij richting de ponton waar dagjesmensen wachten op een keertje meevaren. Ze maken een tocht langs de schepen die met de honderden wapperende vlaggetjes in de masten een vrolijke aanblik geven. Eén ervan is de Elisabeth, die vanwege haar uitstraling is uitgeroepen tot Sleepboot van het Jaar. Voor de sluis kunnen ze een blik werpen op de 17-meter lange Rodie, de sleepboot van Ria en Theo Koridon, die met hun zoon en kleinzoon aanwezig zijn.

Rodie
Ria en Theo zijn een lange tijd niet op de Sleepbootdagen geweest, omdat ‘de gezelligheid weg was'. Maar dit jaar zijn ze weer van de partij, nadat hun kleinzoon (21 jaar) aandrong. Hun sleper, de Rodie, is geen oude gepensioneerde sleepboot die vertroeteld wordt, maar een hardwerkend schip voor speciaal transport. Het schip vervoert in heel Nederland vliegtuigen, silo's, bruggen en af en toe de Ark van Noach. ‘Volgende week varen we weer met een silo van 11 meter doorsnee en 24 meter hoog', zegt Theo vanuit de kajuit, waar het bordje ‘Schone schoenen of dek boenen' bij de ingang hangt.

Zijn zoon Ronald (44) werkt voor het bedrijf met de Chelsea-B, vernoemd naar zijn dochter, zoals de Rodie naar de kinderen Ronald en Diana is vernoemd (Rodie met een E er achter, want Rodi is een hondenvoermerk).
 

Theo vindt de Sleepbootdagen interessant, omdat zijn schip meer betekent dan alleen maar werk. ‘Ik ben 69 en ik wil nog niet met pensioen. Ik heb in 1984 mijn schip gekocht. Ik werkte toen al 27 jaar bij een baas met sleepboten in Zaandam, maar die ging failliet. Het schip kocht ik eigenlijk als hobby, maar ik wilde er ook een zaak mee beginnen. Er stond een 150 pk Industrie dieselmotor in, die heb ik vervangen voor een Cummins van 450 pk. De koppellieren en de duwsteunen heb ik aangepast en het stuurhuis kan 2 meter omhoog, zodat je over grote objecten heen kan kijken. Toen ben ik visitekaartjes gaan uitdelen en dat werkte.'

Tijdens de Sleepbootdagen geniet hij en denkt Theo niet aan werk. Hij heeft ook meegedaan aan de behendigheidsproef, alleen ging dat niet zo goed. ‘Ik probeerde een boei aan te raken, want dat was de opdracht. Ik kon hem bijna aanraken met mijn vingertoppen en hing behoorlijk ver uit de boot, toen ging ik overboord. Gelukkig had ik alleen een nat pak. De trekproeven gingen wel heel goed hoor, daarbij bleef ik droog.'

Verkoop
Terwijl de familie Koridon leeft van de sleepvaart en er niet aan moet denken de schepen op te geven, staan er hier en daar ook boten te koop. Zo ook de Shipdock lll van Remco Vroman (38). Hij heeft het 22-meter lange schip nu drie jaar, maar heeft tijdens de Sleepbootdagen besloten haar te verkopen. ‘De Shipdock lll heeft een vaste ligplaats aan het Amstelmeer, halverwege Den Helder en Den Oever. Ik heb een vriendin in Amsterdam en ik werk in Zeist, dat is vijf kwartier rijden. Helaas kan ik voor mijn schip geen andere betaalbare ligplaats vinden in de Randstad. Dus zit er niks anders op haar te verkopen.'

De sleepboot heeft de monumentale status en ziet er ouderwets uit: bruin geverfd, kleine stuurhut en ook een Kromhout 3F240 motor die ‘draait als een zonnetje'. Binnen heeft de tijd niet stilgestaan. Een moderne keuken, een ligbad en led-verlichting zorgen dat het goed toeven is op het schip. In combinatie met de woonligplaats is de vraagprijs 175.000 euro, Remco hoopt met het geld een woning aan de wal te vinden en nog wat over te houden voor een kleinere oude sleepboot, want de Sleepbootdagen bezoekt hij het liefste met eigen sleepboot.

Evenement
Een sleepboot bezitten betekent voor de meeste eigenaren toegang tot een nieuw sociaal netwerk. De VDMS heeft meer dan 700 leden. Tijdens de Sleepbootdagen klinkt er muziek van het shantykoor, is er een kermis en staan er kraampjes, maar de grootste publiekstrekkers zijn de behendigheid- en trekproeven. Gemiddeld zou 1 pk 10 kg trekkracht moeten opleveren. Als dan een klein opduwertje zoals de History met 9 pk meer dan 250 kg trekt, gaan de wenkbrauwen omhoog. Maar voor de schipper is het geen nieuws: ‘Ik doe al vijf jaar mee, ik weet wat ze kan.'

Als allerlaatste van de Sleepbootdagen mag de Lekstroom ook een poging wagen. Het is een klein bootje met de opbouw van een sleepboot, maar met een dikke Yamaha buitenboordmotor erachter. Met 4pk trekt het scheepje toch nog 180 kg, een hele prestatie, maar zonder het gepuf en de rook zoals een opduwer teweeg brengt, mist het showelementen. Na het officiële gedeelte worden nog wat kabels uitgewisseld tussen de sleepbootjes en opduwertjes. Boten met namen als Ome Gijs, Plof, Wilfred (Opduwer van het Jaar) en Liberté strijden tegen elkaar alsof hun leven ervan afhangt. De verliezende partij spint rondjes in het water en geeft dan, als de gangboorden nat worden, met wat tegenzin op. Na drie dagen zon en gezelligheid zitten de Sleepbootdagen in Vianen er op, volgend jaar zien de boten elkaar terug in Zwartsluis. 

Gepubliceerd met foto's bij De Schuttevaer

'Ladybug moet snel geld verdienen'

‘Ladybug moet snel geld verdienen’

Door Tessa Heerschop

De Antwerpse havenschepen Marc van Peel heeft zaterdag een aantal welkomscadeaus overhandigd aan kapitein Tena Radito van het RoRo-schip B Ladybug. Het schip was voor de tweede maal in Antwerpen, de eerste keer was er geen tijd voor een bezoek. 

Het gloednieuwe schip van de Singaporese rederij RoRo Line kan 7.600 car-units vervoeren, wat neerkomt op 62.000 kub. Het schip heeft twaalf dekken, vier voor passagiersauto's en vier dekken die flexibel zijn door verstelbare panelen. Op die manier kunnen er trucks, high and heavy equipment, projectlading en stukgoed mee. ‘Het schip is 100% volgeladen', zegt Linemanager van agent TRS, Raymo Shimizu, die een rondleiding geeft aan boord.

• Bijzonder RoRo-schip in Antwerpse haven

Werkelijk elke vierkante centimeter van het 6,70 meter hoge dek staat vol met vrachtwagens, landbouwmachines, cementtrucks, legerjeeps en zelfs complete treinstellen. De tweedehands auto's en vrachtwagens gaan naar autodealers in Afrika, de rest is voornamelijk voor bouw- en landbouwprojecten. Het schip weigert maar zelden een lading. Zolang het minder dan 30 meter lang, 4 meter breed en 6,60 meter hoog is en tot 320 ton weegt, kan het mee. Stukgoed wordt op speciale trailers gezet, zodat het toch zonder kraan naar binnen kan rijden. ‘Space is money', lacht Shimizu.

Gedetailleerd plan
Het lijkt voor een leek alsof er lukraak op- en afgereden wordt naar het dek, maar dat is schijn. Er ligt een gedetailleerd plan voor wat eerst en wat later geladen en gelost wordt. ‘De zwaarste cargo staat beneden voor de ballast, de lichte personenauto's staan boven.' De dokwerkers sjorren de rollende cargo goed vast met ijzeren kettingen. Het gaat vlug, maar wel met precisie. De Ladybug ligt slechts 16 uur aan het Vrasenedok op de Linkeroever. ‘Omdat het een rollende lading is, gaat het laden en lossen erg snel.'

Met 22 knopen per uur jakkert het schip zaterdagavond volgeladen richting Saoedi-Arabië, Oost-Afrika en Azië, Japan wordt tot minstens eind dit jaar afgehouden vanwege de nucleaire ramp. ‘We varen met full speed, want we willen zo vlug mogelijk ergens zijn. Dit schip moet snel geld verdienen', legt Shimizu uit. De motorkamer is vier dekken diep en heeft een 8-cylinder Man B&W motor met een continu vermogen van 17.136 Kw. In Antwerpen wordt 1300 ton stookolie gebunkerd, want er gaat 50 ton stookolie per dag doorheen.

Piraten
Rond Afrika komen er 6 à 8 gewapende huurlingen aan boord en er wordt prikkeldraad aangebracht, om het schip te beschermen tegen piraten. ‘Het kost ons 120.000 dollar per reis. Niemand geeft toe dat ze gewapende beveiligers aan boord nemen, maar het kan niet anders. Die piraten komen met speedbootjes en bazooka's op je af. Ze hebben geen geld voor eten, maar wel de modernste wapens en apparatuur aan boord. We moeten het schip met 22 bemanningsleden 24 uur per dag in de gaten houden. Die huurlingen hebben we echt nodig', zegt Shimizu op het bovendek even voordat de pers de kapitein ontmoet.

De Filippijnse kapitein Tena Radito verwelkomt de pers en havenschepen Marc van Peel met open armen. De crew werkt 6, 8 of 10 maanden op en kan dus wel wat gezelschap gebruiken. Van Peel overhandigt de kapitein een klein bronzen beeldje van een dokwerker en een doosje bonbons in de vorm van een container. ‘Dat had wel een echte container met chocolade mogen zijn voor onderweg', lacht Radito. Hij is trots op ‘zijn' schip. ‘Ieder RoRo-schip is anders. Dit is de tweede keer dat ik op de B Ladybug vaar en ze is erg groot. Voor de bemanning is het schip erg aangenaam, we hebben onder andere een basketballveld en een zwembad aan dek.'

Nieuwe schepen
Het gaat goed met RoRo Lines. Zo goed dat het voor 2012/2014 een optie voor 8 nieuwe schepen heeft bij Hyundai Heavy Industries in Korea, waarvan 4 al definitief vastgelegd zijn. In september van dit jaar komt er al een vierde schip in de vaart. ‘Wanneer we meerdere schepen hebben, komen we elke drie weken in Antwerpen, nu is dat nog elke maand. We kunnen dan ook meer havens aandoen, wellicht ook India', zegt Shimizu. Als alles goed gaat, zal over 35 dagen de B Ladybug haar eindbestemming China aandoen. 

Publicatie bij De Schuttevaer.